Overvloed aan luxe

Ons verblijf bij de tweede familie was gekenmerkt & te omschrijven als het puur bourgondisch leven. We waren regelrecht met ons gat in de boter gevallen. Iedere dag! kregen we vijf lekkere maaltijden – behalve dat Japans gerecht, volgens mij enkel afwalwater met een beetje noodles, tot hilariteit van mijn vrouwtje bij het zien van mijn stuiptrekkingen-, met de daarbijhorend passende, extreem lekkere wijn & Tasmaans bier – speciaal door de gastheer gekocht, wetend ons Belgisch verleden-, voorgeschoteld, voorafgaand door een bottleke ‘Sparkling Red’ (= champagne). Tot ongeloof van menig onder jullie waarschijnlijk, moet ik bekennen dat mijn voorheen atletische cathedraal ietske bolvormiger werd. Geen nood, er wordt er terug aan gebouwd.

Niettegenstaande mijn eeuwig respect voor de Golden Horse, maar onze ‘slaapbunker’ werd omgeruild voor een hemelse luxesuite, onze ogen vielen letterlijk uit onze kassen bij het aanzien van onze kamer: een kingsize bed met een prachtig uitzicht op de zee ( zelfs elektrisch verwarmde dekentjes), een eigen badkamer met douche & allerlei zeepkes, TV en DVD – die meermaals ‘s nachts, dankzij de uitgebreide collectie van de gastheer, werd gebezigd tot extreme ergernis van mijn slaperig kleintje-, een houten schrijftafel met een fleurig bloemke,… . Ongelooflijk!!!

Echter niet alleen de gerechten & de accomodatie maakten dit verblijf zo heerlijk, zeker ook de vriendelijkheid & de liefde die we kregen van de familie bestaande uit de opgewekte Nova, ‘grumpy’ Mike - den apotheker van ‘t dorp-, Joc- een manke Jack Russell-, Sassy – een kale, speelse Chihuahua-, coole Dougall & buurvrouw Poppie – sorry, mijn hondenraskennis laat mij enigszins in de steek-. We hadden echter nooit gedacht dat we onze zo zouden hechten aan dat klein mormelke, den Chihuahua.

Oja, het werken ;) dat was echter een bijzaak – wel enkele zaken bijgeleerd zoals fencing, etc.-, zeker wetende het motto van Mike: “ Iedere dag genieten & je niet doodwerken” , als beleefde gasten hebben we uiteraard geluisterd naar onze gastheer. We spendeerden onze dag vooral op prachtige stranden in het zuidelijkste punt van Australie, in warmwaterbronnen van een grot, al spelend met de hondjes,… .

We hebben met volle teugen genoten van dit prachtig verblijf!!!!

De anekdote: “I hate Wwoofers”

Gedurende ons verblijf mochten we de familie zelfs vergezellen naar een feest, georganiseerd door de lokale grootgrondbezitter – volgens de gehoorde dorpsroddels was zijn minnares ook aanwezig-, waar er champagne, bier & kreeft a volonte was. Na enkele glaasjes te hebben genuttigd, werd onze gastheer – met de fles in de hand gedurende de gehele avond- iets loslippiger, waarop hij toegaf dat hij het beu was om steeds onbekend wild over zijn vloer te hebben, het verstoorde zijn innerlijke rust, behalve wij natuurlijk –denkend dan vooral aan Stephanies charmes bij de ietswat oudere mannnen-. Deze uitspatting konden we moeilijk laten liggen & hebben ze dan ook meermaals doorgestoken de volgende dagen, tot ergernis van zijn vrouwke, die met volle overtuiging het tegendeel probeerde te beweren.